Archive for the ‘Æfingarnar’ Category

Allt að slípast til, loksins

Posted: 1 March, 2012 in Æfingarnar

Mark Allen er og verður málið næstu vikurnar.  Ætla fylgja prógramminu frá því í fyrra meðan ég … bíddu bíddu!  Ég ætlaði að segja kem mér í stand en ég er bara í hörku standi.  Var eitthvað lélegur eftir Miami og svona óstuð á mér eitthvað í smá tíma en ég held að ég sé kominn all rækilega yfir það.

Hef verið að hjóla með Oddi á fjallahjóli, ágætis túra í misjöfnu veðri sem hafa skilað þreyttum lærum kvöld eftir kvöld.  Búinn að hlaupa nokkrum sinnum en ekki fílað það sem best.  Finnst ég stirður og eitthvað óþægilegur.  Finnst samt allt vera að gerast í öllum greinum.

Synti í morgun hjá Vadím.  Hann lét mig drilla út í eitt og þegar ég fór að pípa út af öxlinni lét hann mig bara gera fótaæfingar.  Þrælerfitt alveg og greinilegt að það þarf aðeins að taka á þeim málum.  Trainer í kvöld, klukkutími og korter, og mér tókst að sjá annað en það sem stóð á plani.  Átti að hanga í neðri mörkum æfingapúlsins en ég sá standa efri mörk.  Frábært.  Nú logsvíður mig í lærin eftir að hafa ekki bara farið of hátt miðað við það sem ég hélt ég ætti að gera heldur var viðmiðið hjá mér vitlaust.  Svo sem ekkert nýtt hjá mér og alveg örugglega ekki í síðasta skipti heldur.

Tempo hlaup á bretti í gær.  Var byrjaður að hita upp á brettinu þegar ég mundi eftir æfingunum hans Valla.  Snar negldi niður og þaut upp, vonandi að enginn hafi tekið eftir mistökunum.  Hitaði síðan upp í rúmt korter á brettinu og skellti mér síðan beint í æfinguna.  Byrjaði brattur en hægði full mikið á mér í restina.  Fannst ég aftur svona stífur eitthvað í hamstrings sem leiddi niður í hné og var bara orðið óþægilegt að hlaupa.  Setti þá bara handklæðið yfir púlsmælinn og lét flakka á takkann.  Síðustu tíu mínútur voru afar hressandi og var ég kominn á 3:20 þegar ég hætti.

Eygló endaði svo daginn með úrvals Yoga fyrir hlaupara.  Frábærir tímar hjá henni þar sem hún er ekki bara að láta okkur gera heldur kennir í leiðinni.

En aftur að Allen.  Lagaði dagsetningar á planinu frá því í fyrra og leit svo á núverandi staðsetningu.  Að sjá er þetta bara pís of keik.  Finnst ekki ósennilegt að ég bæti aðeins í fljótlega en svo er ég ákveðinn í að taka mér verulega léttar vikur á þriggja vikna fresti.  Grunar að ég verði bara í miklu betra standi til að gera eitthvað af viti ef ég leyfi mér að anda aðeins einstaka sinnum.

Búið

Búinn að vera ansi duglegur þessa vikuna.  Skrokkurinn svona glimrandi að verða.  Eftir heilmikinn djöfulgang hjá sjúkraþjálfara er öxlin öll að koma til.  Ég hef getað tekið aðeins á því í kjötvinnslunni en það sem betra er þó að ég hef getað klárað sundæfingarnar.  Nú síðast á fimmtudaginn kláraði ég hana létt og var þó ekkert slegið af alla æfinguna.

Fór í hjólatest hjá Vigni.  Veit ekki hvort það var gáfulegt þar sem það dró soldið úr mér.  Gekk illa, var strax þreyttur og mjög móður.  Hvernig er hægt að vera þreyttur þegar maður er ekki að gera neitt?  Maður spyr sig.  Núna er ég búinn að taka eitt rólegt hlaup, Pace 5, þar sem púlsinn var að meðaltali 122.  Það held ég að hljóti að vera merki þess að ég sé að detta í gang.  Hörku hjól í kvöld, Ólafur á nagladekkjum, 30+ í roki og rigningu á dúndur meðalhraða.  Erfitt til að byrja með en svo hætti að svíða og öndunin komst í gang.

Heiðmörkin á morgun með Oddi.  Ætlum að vera spakir og taka stuttan hring.  12 km er örugglega bara fínn klukkutími þar sem reikna má með drullu og stuði.  Nú það má þá alltaf lengja aðeins ef það passar.

Fór á þessa ljómandi Gel kynningu hjá Gylfa og Heimi Karls.  Flott hárið á Heimi.  Klikkar ekkert á því kallinn.  Hefði ekki orðið hissa að sjá hann í Diskó jakka á Kadilakk.  Hann var reyndar á Lexus jeppa þannig að það klikkaði.  Gelin virka ansi snjöll.  Voru tvenn eða þrenn sem ég gæti alveg hugsað mér að gúffa í mig en kostnaðurinn er aðeins að þvælast fyrir.  Tíkall á kassann með 30 gelum.  Eitt á dag og maður er alveg dásamlegur.  Gummi Gísla segir þetta hafa bjargað einhverju bakdóti hjá konunni og einhver Pétur hjá Atlas ber þessu voða góða sögu.  Merkileg fannst mér þó staðhæfingin um að næringarinnihald hinna ýmsu matvæla hefði rýrnað um tugi prósenta á 20+ árum.  Banani er ekki nema brot af þeim banana sem hann var ’84.  Mengun og eitthvað mannanna böl er að skemma allt.  Það sem við ekki drepum skemmum við bara í staðinn.

Horfði á nokkur Roth video í dag.  Horfði talsvert á skiptinguna á T2 og hugsaði með mér hvernig í ósköpunum mér dytti þetta rugl í hug og það með nokkurra daga millibili.  Fokk, maður er ekki í lagi.  Held að ég fái Maríu Sæmunds til að bóka mig í hrútaþukl á næsta héraðsmóti.  Þá verð ég fastur í æfingum fyrir það og leiðist ekki út í svona dellu á meðan.  Læri kannski bara á harmonikku eða greiðu í leiðinni.  A star is born.

Búið

Þjálfi

Posted: 17 February, 2012 in Æfingarnar

Yess, eftir brösótt gengi við að hnoða trainer-num saman ákvað ég að dúndra honum bara til meistarans á Nýbýlaveginu.  Rúnar tók við honum með bros á vör og skilaði honum til baka eftir smá stund með bros á vör.  Dótið sett upp fyrir framan sjónvarpið, Sneiðin sett á æfingaskó og Árni Páll að detta í fíling í Kastljósinu.  Ég í hrikalegum fíling á hvítu hjólaskónum.  Ó-töffaðara verður það nú varla.  Það fór líka svo að eftir smá stund gafst ég upp!  Árni Páll settur á mute og Public Enemy og eld gamalt þungarokk drifu þetta áfram.

Ekkert plan nema bara snúa pedulunum og reyna að vera eins og maður eftir allt afslappelsið undanfarið.  Hr. Minoura var bara þungt stilltur og gírarnir þyngdust bara og þyngdust en alltaf var ég hinn hressasti.  Þó fór nú svo að eftir 45 mínútur fannst mér nóg komið og pakkaði saman.  Alveg á floti og því lá beint við að renna sér í sturtu en ég fór nú frekar í World of Warcraft.  Gekk alveg prýðilega og kláraði ég nokkur dailí.

Kláraði heila sundæfingu í gær.  Vadím ánægður með það og þá ég.  Boy þvílíkur áfangi.  Seig nú aðeins í gleðina þegar öxlin fór að minna á sig og þá áminningu sjúkró að ég ætti ekki að taka á.  Man það örugglega næst.

Eftir alveg ótrúlegar harðsperrur í maganum núna í heila viku fannst mér gott mál að drífa mig í aðra yfirferð á pakkann.  Gerði og gerði þangað til mig var farið að svíða og fór þá í skreytingarnar.  Það er ekki endalaust hægt að hlífa helv. herðadótinu.  Það hlýtur að vera til fljótvirkari leið til að ná þessu úr sér en þetta fjárans hnoð á þessu mörgum sinnum í viku.

Til stendur að fara gríðarlega hressandi túr á sunnudaginn.  Staðfest er að hópurinn samanstandi af mér og Oddi en þó er ekki útilokað að Íslandsmeistarinn sláist í för.  Það væri bara 50% aukning en ég er þó ekki að gefa í skyn að hann sé bara 50% maður.  Ó nei ekki aldeilis.

 

Kannski ég slái aðeins af

Posted: 15 January, 2012 in Æfingarnar

Já, þegar æfingin segir 28 á MP þá getur verið freistandi að ákveða að slá soldið af svona síðust 3 og skokka sig niður.  Þetta er akkúrat það sem ég ætlaði að gera á laugardaginn var á æfingu.  Orðinn eitthvað aumur og svona soldið þreyttur í stækjunni í Laugum.  Miðviku og fimmtudagur höfðu verið soldið erfiðir og mig langaði svo að stytta þetta aðeins, teygja soldið og fá mér að borða.

Djöfulls aumingjaskapur alltaf á manni.  Ég er ekki að fara að taka þátt í 42,2 km af hvíld og pylsuáti.  Neibb maraþon er málið og það stendur til að gera það vel.  Þá þarf að æfa vel því það er alveg öruggt að ég grísa ekkert á góðan tíma heldur þarf að hafa fyrir honum.  Ég geri mig ekki kláran í það með því að hvíla mig þegar ég á að vera að æfa.

Lét gabba mig til að taka þátt í einhverju atriði á opnun RIG sem er á föstudagskvöldið.  Flott mál að sýna eitthvað til þríþrautar.  Verð með Gylfa og vonandi einhverri dömu.  Æfing í dag í Kennaraskólanaum.   Damn hvað það var mikið af flottu fólki þar.  Fimleikafólk, dansarar, júdó, frjálsar, sund og búnki af öðru.  Hjólin vöktu eðlilega athygli sem var bara gaman.

Nú er taper tímabilið hafið hjá mér.  Ekkert bull heldur slakað á og Þorlákur tekinn á orðinu.  Nú í tíma afslöppunar er rétt að stunda Yoga, styrkja sig soldið á norðurendanum og tína til afsakanir til að eiga tilbúnar ef allt klikkar nú.  Miðað við hvernig gekk í gær held ég að þær þurfi ekki en samt betra að vera viss.  Það er bara hluti af þjálfuninni.

Gott í dag og ég alveg til fyrirmyndar

Pressan

Posted: 9 January, 2012 in Æfingarnar

Var að hugsa áðan.  Er búinn að vera í þessu maraþon rugli mínu núna í 7 vikur.  Líkamlegt ástand verið allavega, öxlin og tilbehör verið misleiðinlegt, fengið allavega bólgur og djöfulgang en samt haldið áfram alveg ótrúlega hress með þetta allt.  Sama með Mallorca.  Brenndi í götuna og meiddi mig frá Florida en eina skiptið sem það truflaði mig verulega var þegar ég var að horfa á æfingafélagana og vini vera að koma í mark.  Það er málið.  Mér var eiginlega bara slétt sama.

Þrýstingurinn á Járnið hefur ekki verið neinn hingað til.  Ég svona hef vonast til að bæta mig nokkuð en það er samt til soldið mikils ætlast finnst mér.  Ég hef ekki æft íþróttir í mörg ár, byrjaði seint og ómarkvistt og hef farið í fjölda aðgerða sem hefðu átt að draga úr mér allan kjark en ég verandi reynslulaus fannst þetta bara fylgja og var hinn ánægðasti með þetta.  Næstum því.

En aftur að byrjun.  Núna er farið að styttast verulega í Miami og ég er farinn að finna fyrir pressu.  Ég hef verið ófeiminn við að segjast ætla undir 3 tíma jafnvel þó svo að ég eigi ekki tíma í maraþoni nálægt því.  Ég veit aftur á móti hvað maraþon er langt hlaup og ég veit hvað 4:10 er hratt.  Það að blanda þessu saman stendur því aðeins í mér.  Núna hugsa ég að gott hefði verið að hafa aðeins lengri tíma en ákvörðunin var mín og það er eins gott að gera sitt besta.

Laugardagurinn verður svona nokkurs konar afstemming á hausinn því þá eru það 28 km á maraþon álagi.  Ég veit það verður gaman en vonandi ekki of erfitt.  Ef þetta gengur þarf ég bara að koma mér í eitthvað hjólastand og treysta á að sundið verði mér ekki of erfitt og þá mögulega er komin pressa fyrir Florida í nóvember.  Roth er engin pressa, þangað er ég eingöngu að fara til að skemmta mér.  Líklegt já.  Það er nú eitthvað sem segir mér að æfingar verði nokkuð stífar strax í febrúar og maður verði kominn í urrandi gír þegar til kemur.

Annars bara fínn

Það eru rúmlega fjórar vikur í Miami og mér finnst bara eins og það sé á morgun.  Damn, alltaf skal þessi efi læðast að manni og alltaf er maður jafn óviðbúinn.  Er að fá allavega eymsli eins og gengur þegar maður æfir af einhverju kappi og læt þetta allt trufla mig óskaplega.  Í gær, á þessari líka fínu æfingu, fæ ég nokkuð ákveðinn “krampa” eða eitthvað aftan í hnésbótina/lærið.  Þetta er eitthvað sem ég hef vitað af annað slagið en ekki látið trufla mig.  Í gær var það helvíti vont og í kvöld gat ég ekki hlaupið.  Fokk!!

Fokk!! hvað?  Ég hef nægan tíma til að jafna mig.  Æfing fyrir maraþonhlaup tekur tíma og það að missa úr eina og eina æfingu skiptir held ég engu máli svo lengi sem maður er ekki að skrópa.  Þetta veit ég allt en samt er ég alveg ómögulegur yfir þessu.  Ég teygði vel á þessu í kvöld og var allur annar á eftir þannig að þetta verður allt alveg Úber fínt.  Það er enda deginum ljósara að ég get ómögulega staðið í því að hendast maraþon á Sub3 á annari löppinni.  Neibb ekki ég.

Skrúfaði trainerinn fína saman um daginn, eða vikum, og var bara nokkuð sáttur við Minoura kallinn.  Dúndraði Ítalanum á, slökkti ljósið og lokaði dyrunum.  Ekki hjólaði í eina mínútu.  Aumingjaskapurinn algjör.  Hef bara verið drullu þreyttur eftir þessar hlaupaæfingar og ekki fundist á þær bætandi.  Ég veit ekki alveg með þetta allt.  Mér finnst ég ekki hafa verið svona þreyttur þegar við v0rum að æfa sem mest fyrir Ironman.  Þá vorum við alltaf á púls og ég held að það hafi farið betur í mig.  Það verður gaman að byrja aftur í þeim hasar.

 

Áfram tuðað enda í langhlaupi

Posted: 12 December, 2011 in Æfingarnar

Hef verið alveg þokkalega skynsamur í æfingunum.  Mæti hjá Vadím og finnst það frábært.  Hlakka til æfinganna og líður vel með mig í sundinu.  Öxlin vill vera með í gleðinni og lætur vita temmilega af sér.  Vonandi versnar það ekki.

Elli bauð mér að koma til sín í mjólkursýrupróf sem ég að sjálfsögðu þáði.  Gaman að því hvað þetta var eitthvað pro og hann alltaf flottur í svona dæmi.  Kom alveg ljómandi út úr því en hefði mátt vera aðeins hvíldari.  Það verður þá bara enn skemmtilegra í næsta testi.

Náði mér í einhverja smá kvefpest sem truflaði mig aðeins enda leiðinlegt að hlaupa með öndunarfærin full af drullu.  Sleppti einum degi en svo var einhver ókyrrð i mér með að vera ekki að æfa þannig að ég lét mig hafa það.  Langa æfingin síðasta laugardag var ekkert nema ömurleg og svo til að bæta í þá reyndi ég að bæta mér það upp í gær með því að taka tempo.  Hvusslags rugl er þetta eiginlega?  Ég er með þetta fína plan og við fyrsta skrik þá fer ég og hegða mér eins og fífl.

Æfingin í kvöld var hins vegar ekkert rugl.  20×400 metrar á einhverju sem Þorlákur kalla 5km pace og maraþon pace-i.  Engin pása á milli og þegar 4:10 er orðin slökun þá er nú eitthvað að gerast.  Hún söng dirrindí maður minn.  Hef hlakkað til þessarar æfingar frá því ég sá hana á planinu og hún var sko hverrar krónu virði.  Erfitt en hrikalega gaman.  Í restina vissi ég ekki hvort ég var svona þreyttur, svangur eða bara kominn í aðra vídd.  Sennilega hefur stíllinn ekki verið mikið á að sjá en hei það er mitt mál.  Næst verð ég dásamlegur á að horfa.

Næsta gleðihlaup verður svo 34 km þar sem ég byrja á 10% afslætti í 19 km en fer svo á MP síðustu 15 km.  Alvöru test það.  Þegar ég verð búinn að merkja við það er ég pottþéttur á að klára mig af þessu Sub3 stuði mínu.  Halló ný markmið kannski?  Tja framundan eru tveir Járnkarlar, annar í Roth og hinn Florida.  Challenge í Roth en IM í Florida.  Enginn Laugavegur í ár hjá mér, ónei.  2013 verður svo undirlagt af Kona undirbúningi er það ekki?  Sjáum til en það er allavega planið.

Fékk svona ljómandi prógram frá Þorláki þjálfara.  Einföld regla, stick to it!  Hann segir mér það sem ég veit að það er gaman að hlaupa hratt, ég veit líka að hvíld skiptir jafn miklu máli og æfingin sjálf.  Ég fer bara ekki nógu oft eftir því.  Maður þarf að geta tekið næstu æfingu eins og til er ætlast og þá er vissara að klára sig ekki á æfingunni á undan.  Þetta veit ég en fer bara ekki alltaf eftir því.  Þessi vika hefur verið ansi stíf.  Langar “greddu” æfingar hafa tekið í og svo mjólkusýrumæling hjá Ella Níelsar í gær.  Djöfulls puð og svo hámarkstest í restina.  Gæða hjartaáfall þar.  Þetta olli því að fyrsta langa æfingin mín varð nokkuð erfið.  30 km á 20% afslætti frá MP ætti ekki að vera erfitt en gærdagurinn sat í mér.  Kláraði samt vel og hélt meðal Pace 12,5.

Ég kom rosa vel út úr prófinu, gaman en ég held að ég hafi ekki verið neitt undrandi á því.  Hef lagt vel inn og gert margt vel að mér finnst.  Hef smá áhyggjur af skrokknum en vona að ég geti látið nudda þetta úr mér og æfingarnar frá Valla sjái svo um framhaldið.  Hef tröllatrú á honum enda hefur það sýnt sig að hann veit hvað hann er að tala um.

Er mikið að spá hvort ég ætli að gera mér einhverja ferð úr þessu Miami brölti mínu.  Finnst þetta allt frekar dýrt og er helst á því að fara bara í fimm daga.  Dagana fyrir hlaup verð ég bara á íslenskum tíma, slaka svo smá á eftir hlaupið og svo bara heim.  Súper plan held ég.

Djöfull er ferlegt að taka svona pásu, pásu frá æfingum og pásu frá keppni sem unnið hefur verið að í heilt ár.  Í svekkelsinu dreif ég mig í og skráði mig í Miami maraþon sem haldið verður í lok janúar.  So far so good.

Markmið:  Sub 3, á ekki að vera neitt meiriháttar mál, held ég.  Það sem verra er er að margir aðrir halda það líka.  Þá er bara að renna sér í spandexið og reima á sig hlaupaskóna og byrja að æfa!  Nú heimurinn er að sjálfsögðu sigraður á fyrstu vikunni.  Ekkert gert í langan tíma og allt í botn.  Krass-búmm, leggurinn stífnar og þá meiði ég mig í ökklanum og jarí jarí.

Sjúkraþjálfun, nálar, rafmagn, Hot Yoga og Yoga fyrir hlaupara.  Sennilega hef ég þó grætt jafn mikið á hvíldinni sem ég fékk við þetta en ég var rólegur í næstum viku.  Fór PowerAde á fjórða degi og leið hreint ekki vel, reyndar bara ömurlega þegar á leið.  Hljóp á efri mörkum æfingapúls og gekk alveg la la að halda því.  Verst var þó að fá fullt af fólki fram úr sér en ég hélt mig við planið.  Þegar kílómetri var eftir ákvað ég að teygja mig í skálina og gaf vel í.  Hljóp alveg ljómandi vel og endaði á 46 mín.

Verð að passa álagið þar sem ég hef ekki verið að æfa það mikið hraða en einbeitt mér að stöðugu hlaupi á lágum púls.  Núna þegar vel er bætt í finn ég fyrir ökklum og að sjálfsögðu vöðvum í fótum enda svo sem að standa mig ágætlega í lóðaríinu með og það telur að sjálfsögðu.

Hinar ýmsustu axlaræfingar eru að skila sér sæmilega.  Upphýfingar og svoleiðis líka.  Sundið frekar viðkvæmt og þarf ég lítið til að meiða mig nokkuð vel.  Er ekki viss um að það sé byltunni um að kenna, þessi eymsli eru of kunnugleg til þess er ég hræddur um.  Það kemur í ljós.  Læknir og sjúkraþjálfarar segja að ég komist ekki hjá því að láta laga viðbeinið.  Eins og fílingurinn er á mér núna veit ég ekki hvað ég geri eða geri ekki ef ég þarf að fara í enn eina aðgerðina.

Er að virka í hlaupum og sjálfsagt þokkalega á hjólinu en ef sundið heimtar aðgerð held ég að sundið verði bara að fá að eiga sig.

Sundtak

Posted: 3 November, 2011 in Æfingarnar, Hið daglega amstur, NIðritími

Jamm fimm vikur frá óhappinu og ég synti í fyrsta sinn í dag (kvöld).  Gekk merkilega vel þrátt fyrir að ég hafi verið, tja næstum nervus við þetta.  Veit ekki hvort ég hélt að Vadím væri bara allur gleymdur og ég væri bara á upphafsreit en svo var sem betur fer ekki.  200 metrar til að byrja með, ég í smá rugli með mig og tók aðeins of mikið á.  Fann fyrir mér og dreif mig bara í gufu.  Það var þó eftir að ég hafði synt á eftir einhverri dömu og var sífellt í löppunum á henni.  Hún var ekki níræð!

Var lengi í gufu og slakaði vel á og fór svo 100 í bót.  Eins og fokkíng engill.  Leið um vatnið, silent but deadly.  Gerði meira áðan.  Bekkurinn og þá ekki sá hjá sála.  Ó nei!  Tóm stöng en alveg frá þröngu og út að mörkum.  Grilljón sinnum og í framhaldinu setti ég lauflétt á.  Gerði slatta í bót og var svona glimrandi með þetta.  Handlóð á bibba, mjög létt og nennti ég ekki að standa í því.  Fór á prestinn og tók bibba þar.  Fínt þangað til ég gekk frá stönginni, það var ekki gott.  Þessir árans brestir í dótinu eru svo leiðinlegir eitthvað.

Hef verið að mæta á æfingar hjá ÍR hlaup.  Var alveg búinn að gleyma því hvað er ferlega gaman á svona hlaupaæfingum.  Ekki skemmir að ég er með öftustu mönnum og er því í baráttu allan tímann.  Er ekki í nokkrum vafa að ég á eftir að ná miklum framförum á stuttum tíma ef ég verð ekki dauður úr hjartaáfalli eða einhverjum ámóta ósköpum.

Innanhúss sprettæfing, freistandi að hafa þetta í einu orði, í fyrsta sinn í gær.  Vááá Bé.Oo.Bé.Aa. Bomba!  Þvílíkt stuð.  Gaf vel af mér og er bara með harðsperrur í dag.  Talsverð breyting frá púlsæfingunum :-).  Ég er ennþá nokkuð jákvæður fyrir Miami þó að mér finnist ég vera þungur á mér þessa dagana.  Tók 9 á bretti í vikunni á Pace 4:07 og fannst það bara erfitt.  Reyndar var að ég því seint um kvöld en samt.

Legg ekki ennþá í að fara út að hjóla.  Meðan ég get ekki gert armbeygjur sé ég ekki að ég hafi nokkuð í eitthvað skemmtilegt fjallahjól að gera og ekki fer ég á Sneiðinni.  Veit ekkert hvað ég vill en ég get ómögulega verið í þessu rugli.  Mér finnst eitthvað vanta í daginn að vera svona fjári óæfður og fara óþreyttur að sofa.  Ég sef reyndar lítið vegna verkja en það stendur allt til bóta.

Keypti mér flug til Egilsstaða í dag.  Ætla að rölta til rjúpna um miðjan nóvember og verður verulega gaman að prófa formið í fjöllunum fyrir austan.  Þyrfti að taka nokkrar leirdúfur áður þar sem ég hef ekki skotið núna í tvö ár og þar áður var mjög löng bið.