Þetta er staðurinn! Hérna er maður bara kominn inn í alvöru eyðimörk, sjálfa Kalahari. Erum hérna í húsi sem var eitthvað en er gestahús núna. Baðherbergi í hverju herbergi og 3 rúm en ekkert rafmagn og verandi út í eyðimörk þá er heldur ekkert Internet. Það er heldur ekki GSM samband utan í einu horni hússins og það er ekki hægt að nota það til að tala. Maður getur skrifað skilaboð í Messenger t.d. eða WhatsApp og skilið símann eftir í horninu og þá er mögulegt að einhverjum tímum síðar verði þetta bara farið.
Hérna er alveg ótrúlega heitt. Við erum þetta í 40 gráðunum en okkur er sagt að búast við að hitinn fari vel yfir 50 og ef við erum á einhverju labbi þá eiga að vera fjórir lítrar í bakpokanum. 
Ég hleyp ekki mikið hérna það er klárt. Vinnan hérna er að langmestu leyti tengd rannsóknum. Hérna er einn Mongoose, sá guli skemmtileg tilviljun, geit, nokkrir hestar og svo tvær Cheetah dömur. Þær eru hérna þar sem einhver snillingurinn ætlaði að fá sér svoleiðis sem gæludýr og gafst svo upp á því að vera með 50 kílóa ketti. Dýrin enduðu hér en þar sem þær hafa verið svo lengi í mannahöndum er ekki hægt að sleppa þeim. Kunnugleg saga þar. Megnið af vinnunni fer fram einhversstaðar út í eyðimörkinni. Þar erum við að tékka á sjálfvirkum myndavélum, skoða nýleg dráp og spor í kringum þau. Virkasta rándýrið hérna er hýenan en þar á eftir er það blettatígurinn.
Við erum fimm hérna þar af tvær kellur frá Hollandi. Önnur talar mun verri ensku en hin og er alveg hægt að hafa gaman af sérstaklega þar sem hún hefur nokkuð hvellan talanda og alveg hægt að verða pirr á henni. Nú við erum að skoða þetta hræ af Oryx 
sem liggur ekki langt frá vatnsbóli og stjórinn er að segja okkur frá þessu. Hýenu dráp sem svo er skipt upp og fá refir og sjakalar sinn hluta sem er þá inniflin og svoleiðis dót en svo éta meira að segja aðrir Oryx-ar ómelta grasið úr hræinu. Það er engu hent í eyðimörkinni. Nú stjóri telur svo um orma og bjöllur, Se Bítles, what is se bítles? Þarna þurfti ég að taka mig á og labba aðeins afsíðis því mikið djöfull langaði mig að segja: “æ þú veist þarna John, Paul, George og Ringo” en hún hefði nú sennilega ekki fattað djókið þannig að ég lét það bara eiga sig.
Þegar maður er þetta að þvælast um sér maður ótrúlega margt sameiginlegt með Íslandi. Stundum finnst mér ég kominn upp í Landmannalaugar en eins og með hálendið okkar þá er þetta einstaklega fallegt þó þetta sé nú að megninu til sandur.
Járnkarl punktur Com 