Járnkarl punktur Com

12 des.
Lagður af stað. Það sem átti að vera átta tíma stopp í Frankfurt var svo bara sjö tíma stopp þar sem flugið fór klukkutíma fyrr en stóð á miðanum mínum. Kíkti aðeins í bæinn og fékk mér að borða en sá ekki jólamarkaðinn sem þar átti að vera.

13 des.
Flugið til Namibiu var frekar erfitt, svaf lítið og var eitthvað í óstuði. Kominn á hostelið og svona glimrandi sáttur. Hérna ætla ég að vera fram á mánudag en þá verð ég sóttur og farið með mig á leiðarenda. Það er undarlega lítil umferð hérna. Göturnar þriggja akreina en bara einn og einn bíll á ferðinni.

Er með þetta fína Mall og KFC hérna í göngufæri.

14 des.
Kíkti í Mall-ið í dag og keypti mér moskító repellant, bæði armband og sprey. Er strax orðinn nokkuð bitinn en treysti á Malaríulyfið.

Var að koma heim úr ansi hreint hressandi KFC ferð. Var að tala við Hlín í símanum þegar að mér vatt sér náungi og bað um pening. Ég gruflaði aðeins í vasanum og rétti honum 10 Rand. Honum fannst það greinilega ekki nóg og reyndi að hrifsa af mér símann. Allt í einu var vinur hans mættur og sá hótaði að stinga mig. Fyrst sá ég ekki hvað hann var með en sá svo að það var skrúfjárn. Var alveg ákveðinn í að láta þessa gaura ekki taka mig. Öskraði af öllum lífs og sálarkröftum og réðist á þá. Meðan ég var að kljást við þennan með skrúfjárnið náði hinn símanum af mér. Eitthvað gerði ég við rafvirkjann því hann bakkaði og þá náði ég símanum aftur. Hljóp síðan eins hratt og ég gat í átt að hótelinu. Kom þar að par á bíl sem vildi endilega fara með mig og gera eitthvað í þessu, svo kom einhver náungi sem var í einhverjum galla eins og vörður og hann labbaði með mér að staðnum þar sem við tókumst á og þar fann ég gleraugun mín brotin og asnaleg. Þá kom að einhver félagi hans og þeir vildu að við færum og tækjum í gaurana, þeir voru með tazer og táragas en ég þakkaði bara kærlega og sagðist ómögulega vilja vera með eitthvað vesen, það hjálpaði engum.

Ég verð nú að segja að það var smá skjálfti í mér meðan ég beið eftir Zingernum á KFC eftir þetta og ég gekk ansi greitt aftur til baka á hótelið.

Það er nú gaman að bæði æfingar með lóðum og svo öll þessi hlaup á manni komu til góða í kvöld. Ég veit ekki hvort vóg þyngra, það að ég skildi bara hjóla í þá eða hversu fínu hlaupi ég náði þegar ég náði símanum og losaði mig frá þeim. Þeir komu sér í það minnsta burtu.

Óheppilegt að hafa ekki verið búinn að bjarga sér um sótthreinsandi þar sem ég er talsvert hruflaður á höndum og fótum eftir þetta. Sérstaklega er óheppilegt að vatnið í krönunum er alls ekki hæft til skolunar og þaðan af síður til drykkjar.

Kannski ég bara túristist á morgun og fari í skoðunarferð á vegum hostelsins 🙂