Já ansi er það að kosta mig þetta Ironman brölt mitt. Núna fjórum vikum eftir keppni hef ég ekki enn náð að vinna upp orkuna til að hlaupa almennilega æfingu. Ég borða og borða en þyngist ekkert og hressist ekki hið minnsta. Finnst alveg ljómandi að sofa bara og vera latur þ.e. skrokknum finnst það meðan ég er alveg að springa mig langar svo að setja í gír. Þetta kemur en ég er ekki alveg sá þolinmóðasti. Hef verið að prófa hraðar æfingar en þurft að hætta (gefist upp) eftir of stuttan tíma og á of litlum hraða.
Valdi að taka okkur Odd í smá beygjukennslu/ æfingar. Erum að niðrí Jakabóli þar sem kraftamenn dúlla sér við lóðalyftingar. Helvíti gaman að núna annað skiptið í röð er World Strongest sjálfur á svæðinu að taka á því og má því, með góðum vilja, segja að við séum að æfa saman. Lyftingarnar eru einn hluti af uppbyggingu fyrir komandi átök. Annar hluti er af þessari gáfulegu áætlun er að fara í alvöru Yoga. Nú er ég ekki að gera lítið úr því sem ég hef grætt á tímunum hjá Eygló í World Class en þeir tímar eru þó frekar hugsaðir sem teygjur og gotterí fyrir hlaupara.
Ashtanga Yoga er aftur á móti svona eitthvað system. Það er ákveðin leið sem er farin í hverjum tíma, teygjur, jafnvægi og styrkur. Ég þarf að læra afskaplega merkilega öndun sem verður ábyggilega gaman. Tíminn tekur mun meira á en ég átti von á. Eftir korter tuttugu var ég orðinn alveg rennandi sveittur og átti bara í veseni með að renna ekki á mottunni. Ja sve.
Var eitthvað að spá að taka mér Sub40 prógram og miða við Sub38 en held að ég ætti að halda mig við að vera spakur fram að áramótum og byrja þá frekar af krafti. Svo er spurning… er það nægur tími fyrir París eða þarf ég að byrja eitthvað fyrr?
Járnkarl punktur Com 